میلیونها سال قبل، مدتها پیش از آن كه بشری روی زمین باشد، دایناسورها وجود داشتند. دایناسورها، یكی از انواع خزندگان ماقبل تاریخ هستند كه در دوران مزوزوییك، عصر خزندگان، می زیستند

دایناسورها جزء خزندگان بوده و اكثر آنها، از طریق تخم گذاری تولید مثل می كرده اند. هیچیك از دایناسورها پرواز نمی كرده اند و هیچكدام از آنها در آب زندگی نمی كرده اند.

بزرگترین دایناسورها، بیش از ۱۰۰فوت(۳۰متر) طول و بیش از ۵۰ فوت(۱۵ متر) ارتفاع داشته اند(مانند آرژنتینوزاروس، سیزموزاروس، الترازاروس، براكیوزاروس و سوپرزاروس). كوچكترین دایناسور، كومپوزوگناتوس، به اندازه یك جوجه بوده است. اندازه اكثردایناسورها، .بین این دو حد بوده است.

ساروپودهای گیاه خوار، بزرگترین موجوداتی هستند كه تاكنون روی زمین می زیسته اند اما نهنگهای آبی، از همه انواع دایناسورها، سنگینتر هستند!

تصور اینكه دایناسورها چه صدایی داشته اند، رفتار و حركات آنها چگونه بوده است، چگونه جفتگیری می كرده اند، چه رنگی بوده ان، و یا حتی تعیین اینكه فسیل آنها نر است یا ماده، بسیار مشكل می باشد.

هیچ كس نمی داند كه دایناسورها چه رنگی بوده اند یا نقش و نگار بدن آنها چگونه بوده است.

در زمانهای مختلف، انواع مختلفی ازدایناسورها زندگی می كرده اند:

بعضی از آنها روی دو پا راه می رفته اند(این دایناسورها، دوپا بودند)، بعضی روی چهار پا راه می رفتند(این دایناسورها، چهارپا بودند). بعضی از آنها هم می توانستند روی دو پا راه بروند و هم روی چهار پا.

بعضی از دایناسورها بسیار سریع حركت می كردند(مانند ولوسیراپاتور)، بعضی از آنها بسیار كند و سنگین حركت می كردند(مانندآنكیلوساروس).

بعضی از دایناسورها، زره داشتند، بعضی شاخدار بودند بعضی هم یال، میخ یا زوائد دیگری داشتند.

پوست بعضی از دایناسورها، بسیار ضخیم و ناهموار بود در حالیكه بعضی دیگر از دایناسورها، پرهای اولیه ای داشتند.

اكثر دایناسورها، گیاهخوار بودند(كه گیاهخوار نامیده می شوند). مثلا تریسراتوپس، دایناسوری گیاهخوار بود.

بعضی از دایناسورها، گوشتخوار بودند(كه گوشتخوار نامیده می شوند).مثلا تی ركس، دایناسوری گوشتخوار بود.

دایناسورها، در طی دوران مزوزوییك، حدود ۱۶۵ میلیون سال بر زمین حكمفرمایی كردند، اما ۶۵ میلیون سال قبل، به طور مرموزی منقرض شدند. دیرینه شناسان، با مطالعه بقایای فسیلی آنها، درباره دنیای ماقبل تاریخ به یافته های حیرت انگیزی رسیده اند.

هنگامی كه دایناسورها می زیستند، قاره های زمین همه دركنارهم به صورت یك ابرقاره بزرگ بودند كه پانگه آ ، نامیده می شود. به علاوه هوای زمین هم بسیار گرمتر از حال حاضر بود.

دایناسورها، حدود ۶۵ میلیون سال قبل، در انتهای دوره كرتاسه، كه فعالیتهای آتشفشانی و زمین ساختی متعددی رخ داد، منقرض شدند. در مورد انقراض دایناسورها، نظریات مختلفی وجود دارد. اكثر دانشمندان این نظریه را قبول دارند كه برخورد یك شهابسنگ آسمانی، باعث تغییرات شدید آب و هوایی شده است و دایناسورها نتوانسته اند خود را با شرایط جدید وفق دهند

دایناسورها، ۶۵ میلیون سال قبل، به علت تغییرات شدید زیست محیطی، كه ناشی از برخورد یك شهابسنگ به زمین بود، منقرض شدند.

احتمالاپرندگان امروزی، باقیمانده دایناسورها هستند. تمام چیزی كه از دایناسورها باقی مانده فسیلهای آنهاست و احتمالا پرندگان. فسیلهای دایناسورها، در همه جای دنیا وجود دارند، حتی ممكن است یكی از فسیلهای آنها در نزدیكی جایی باشد كه شما زندگی می كنید!

بعضی از دایناسورها، بسیار شبیه پرندگان امروزی بودند و ممكن است دایناسورها اجداد پرندگان امروزی باشند.

اگرچه فسیلهای دایناسورها، حداقل از سال ۱۸۱۸ كشف و مورد بررسی قرار گرفته اند، اما نام دایناسور(دینوس به معنی وحشتناك و ساروس به معنی سوسمار است)، در سال ۱۸۴۲، توسط كالبدشناس انگلیسی سر ریچارد اوون، به این موجودات داده شد. در آن زمان تنها سه نوع دایناسور مگالوزاروس، ایگوانودون و هیلائوزاروس شناسایی شده بود كه دایناسورهای بسیار بزرگی بودند.

قدیمیترین دایناسور شناسایی شده، اوراپتور است كه دایناسوری گوشتخوار بوده و ۲۲۸ میلیون سال قبل می زیسته است.

تا كنون، حدود ۵۰۰ جنس و تعداد خیلی بیشتری گونه از دایناسور شناسایی شده است. تقریبا چند ماه یكبار(گاهی اوقات چند هفته یك بار) فسیل جدیدی از زیر خاك بیرون می آید.




› See More: درباره دایناسور ها